Wie is Linda Perdon?

Op deze pagina hoop ik wat meer te kunnen vertellen over mijzelf.

Mijn motto: Hoe beter de band tussen ruiter en paard hoe beter deze SAMEN zullen presteren! Mijn motto komt natuurlijk niet zomaar ergens vandaan…. Ik zal bij het begin beginnen.

Mijn naam is Linda Perdon ik ben geboren op 2 april 1991 en ben opgegroeid in Schildwolde, waar ik nog jaren lang heb gewerkt. Ik woon nu in Appingedam samen met mijn vriend Jeroen en dochtertje Elena.

Mijn motto is voornamelijk ontstaan toen ik 13 jaar was en Turbo leerde

Turbo en ik 2010

Turbo en ik 2010

kennen. Een kruising haflinger x KWPN hengst van anderhalf jaar. Hij bleek mens schuw en niemand kon echt in zijn buurt komen. Mishandeld was hij niet, maar een gebrek aan opvoeding door omstandigheden had er voor gezorgd dat hij totaal geen vertrouwen in de mens had. Ik ging luisteren naar wat zijn lichaam mij te vertellen had en al snel kon ik hem een halster om doen met hem spelen en hem poetsen.

Door hem leerde ik verder te kijken dan mijn neus lang was. Ik leerde observeren en ik leerde 1 te worden met een paard. Natural Horsemanship was nog helemaal niet zo bekend in Nederland, ik had er zelfs nog nooit van gehoord. Maar na een demo te hebben gezien op de manege in de buurt, waar ik aan de kant stond van hé dat doe ik ook met Turbo, bleek ik mezelf het Natural Horsemanship al aardig te hebben aangeleerd. Maar daarnaast vind ik dressuur ook heel leuk! Daarom combineer ik het. Dressuur is een disipline Natural Horsemanship is een manier van omgaan met je paard. Daarnaast zijn er zo gigantisch veel dingen die je met je paard kunt doen en het is zonde om het niet allemaal eens uit te proberen. Dressuur blijft mijn basis, maar western, vrijheidsdressuur of mennen vind ik bijvoorbeeld ook prachtig! en deze insteek hoop ik dan ook mee te geven aan mijn klanten, er is meer dan alleen rijden, er is meer dan trek hem in de krul er is meer dan elke dag het zelfde!

Dit schilderij maakte mijn moeder voor mij! Turbo Stella Morris Oregon

Dit schilderij maakte mijn moeder voor mij!
Turbo Stella Morris Oregon

Wil jij mijn hele levensverhaal over mijn passie voor paarden en pony’s lezen? Lees hieronder dan verder!
1995
4 jarige ik met Silvie

4 jarige ik met Silvie 1995

Voor zolang als ik mij kan herinneren zijn paarden mijn passie. Mijn moeder Giny Perdon – Hummel, was als de dood voor paarden en moest er niet veel van hebben. Toen ik als klein meisje gebeten werd in mijn rug door een pony, hoopte mijn moeder dat ik het paarden virus niet zou krijgen. Helaas was het tegendeel waar en op 4 jarige leeftijd hobbelde ik al op de liefste shetlander die bestond. Haar naam was Silvie, een schimmel bonte shetlander, die een paar huizen verderop stond. Dankzij het baasje van Silvie leerde ik al erg veel, over paarden en paardrijden.

1998

Op mijn 7e verjaardag kreeg ik van mijn Opa Perdon mijn eerste paardrijlessen! Tranen met tuiten van blijdschap.

Evita met de net geboren Noordje

Evita met de net geboren Noordje

Na een half jaar op manege pony’s te hebben gereden, leerde ik Evita kennen. Een prachtig zwarte en grote shetlander die 2 huizen verderop stond. Evita was hoog drachtig op dat moment, het baasje van Evita, Marjolijn Vrancke zou laten weten wanneer het veulentje geboren zou worden. Op een middag kreeg ik een belletje Evita was bevallen van een prachtig zwart merrie veulen met de naam: Noorderzon van de Meenteweg, afgekort Noordje.

Vanaf dat moment mocht ik Evita en Noordje verzorgen en later Evita ook rijden. Marjolijn bood aan om elke week met mij naar de manege te lopen om daar lessen met Evita te kunnen volgen.

Met Evita op de manege

Met Evita op de manege

Marjolijn heeft mij erg veel geleerd over paarden. Ze leerde me de juiste manier van poetsen, over hoe ze te verzorgen te rijden en door haar en Evita heb ik leren Mennen. Marjolijn was erg strikt als ik iets deed wat niet mocht dan kreeg ik het er goed voorlangs en groot gelijk had ze. Het waren haar pony’s en haar spullen en ik mocht daar gratis gebruik van maken. Veel methodes (voornamelijk het poetsen en opzadelen) hanteer ik nu nog in mijn lessen. Toen Noordje oud genoeg was om ingereden te worden, was die eer aan mij. Noordje was dan ook de eerste pony die ik heb ingereden en daarmee was de naam voor mijn bedrijf Stal Noorderzon geboren (en ja dat riep ik toen al, haha).

Verzorg pony’s hebben is leuk, maar zoals veel kinderen en ook ouders wel zullen herkennen is het voor een kind het aller mooiste om een eigen pony te hebben. En hier spaarde ik dan ook hard voor!

Ik, mijn moeder en Evita voor de kar 2002

Ik en mijn moeder met Evita voor de kar 2002

Mijn moeder zag ondertussen in dat er geen ontkomen aan was en begon langzaam vertrouwen in paarden te krijgen door mij soms te helpen met Noordje. Noordje heeft haar het vertrouwen gegeven dat ze nodig was om mij in mijn hobby en later in mijn werk te kunnen steunen!

Ik moest mijzelf bewijzen dat ik het vol zou houden een eigen pony te hebben en niet dat mijn interesses ineens ergens anders zouden liggen, dus door weer en wind verzorgde ik Evita en Noordje. In de ochtend voor school de pony’s voeren en eind van de middag weer voeren en mesten.

Mijn Opa Perdon gaf mij extra geld voor mijn rapport, want naast een goed rapport vond hij het erg belangrijk dat ik wist wat sparen was.

4 jaar lang heb ik gespaard tot ik €1500 bij elkaar had en mijn eigen pony kon kopen. Nog altijd zeiden mijn ouders we hebben geen plek, onze vijvers gaan niet dicht, we hebben een prachtige tuin (waar ze ook gelijk in hadden). Tot Marjolijn zei: “ik heb nog een stal, we kunnen de fietsen er wel uit halen en het stro in de gang leggen”. Met €13 euro per maand in de zomer en €20 euro per maand in de winter was dit voor mijn ouders nog betaalbaar ook en hierdoor kon mijn wens in vervulling gaan!

2002
De eerste keer op Morris 2002

De eerste keer op Morris 2002

Ik was 11 jaar toen ik in september 2002 Morris voor het eerst zag een Haflinger ruin van toen 8 jaar oud. Ik was erg blij met hem, helaas was hij op buitenrit erg onrustig en na een trap te hebben gekregen van een manege pony, was hij ook in de manege erg schrikkerig. Als klein meisje maakte mij dat ook onzeker en ben ik gestopt op de manege.

Manege les met Morris 2002

Manege les met Morris 2002

Na een jaar ups en downs reed ik een buitenrit, langs de Meenteweg galopperend in de berm richting de bebouwde kom van Schildwolde, waar Morris gigantisch schrok van het Schildwolde bord en vanuit een vrij voorwaartse galop met 4 benen de lucht in sprong, waardoor ik gelanceerd werd. Na mijn val besefte ik dat ik niet meer onzeker was, gaf Morris een knuffel en reed terug naar stal.

Helaas overleed Morris op 8 April 2004 aan een dunne darm koliek.

Morris 2003

Morris 2003

2004
Turbo als jonge hengst 2004

Turbo als jonge hengst 2004

Troost vond ik bij een paardje waar ik vaak langs reed als ik op buitenrit met Morris was, zijn naam wist ik niet, maar hij was altijd sneller dan mij en Morris dus ik noemde hem Turbo.

Ik ontmoete het baasje van Turbo, Turbo bleek in werkelijkheid Jan-Smit te heten. Een kruising haflinger x KWPN hengst van anderhalf jaar. Hij bleek mens schuw en niemand kon echt in zijn buurt komen. Mishandeld was hij niet, maar een gebrek aan opvoeding door omstandigheden had er voor gezorgd dat hij totaal geen vertrouwen in de mens had.

Turbo als jonge hengst 2004

Turbo als jonge hengst 2004

Ik ging luisteren naar wat zijn lichaam mij te vertellen had en al snel kon ik hem een halster om doen met hem spelen en hem poetsen.

Hij stond te koop en ik wou hem heel graag als mijn eigen pony, maar mijn ouders hadden geen vertrouwen in een onbetrouwbaar jongen hengst.

 

 

Stella en ik 2010

Stella en ik 2010

Dus ondertussen kreeg ik in mei 2004 Stella van mijn ouders een 7 jarige haflinger merrie met een sterk eigen willetje, maar goud eerlijk!

Turbo werd verkocht, mijn smeken bij de eigenaar had niet geholpen. Aan Stella had ik de perfecte pony, ik kon heerlijk met haar op buitenrit en ook kon ik gerichter gaan trainen op de dressuur. Maar ik miste Turbo. Na contact met de nieuwe eigenaar mocht ik hem bezoeken vlakbij Sneek in Friesland. Hij bleek weer te worden verkocht omdat hij niet zou groeien tot een paard en dus te klein bleef. Bij de man van Marjolijn, Hans Vrancke begon het paarden virus ook weer te kriebelen en na al een pony te hebben gekocht, liet ik hem Turbo op de videobeelden zien. Hij vroeg mij of ik hem graag wou, waarop mijn antwoord volmondig JA was. Zijn woorden: “dan koop ik

hem voor jou” die avond was de koop al rond. en in november 2004 was ook Turbo aan de kudde toegevoegd wat toen 5 pony’s telde.

 

2005
Koetsiersbewijs examen 2005

Koetsiersbewijs examen 2005

In 2005 haalde ik mijn Koetsiersbewijs en was ik officieel verzekerd wanneer ik met Evita op pad ging!

Toen begon het inrijden van Turbo, na een val en een hersenschudding is hij een poosje bij iemand geweest om in te rijden, helaas kwam hij nog net zo schichtig weer terug. Ik begon helemaal opnieuw en zocht wederzijds vertrouwen, een jaar ben ik bezig geweest! Maar het resultaat mocht daar zijn. Tijdens het inrijden waren er ook buurtkinderen die de andere pony’s verzorgden en reden. LINDA, LINDA, LINDA hoorde ik bij het hek wegkomen waar springende kinderen stonden, terwijl ik op de rillende Turbo zat moest ik vertellen hoe de beugels op maat moesten. Dat ging natuurlijk niet, zo kon ik mijn concentratie niet bij Turbo houden en stelde voor om op Zondag les te gaan geven. En daar werd het lesgeven geboren. Hier had ik erg veel plezier aan en vond het erg leuk om te zien hoe kinderen leerden.

Ik was 14 jaar toen ik mijn eerste les gaf in 2005.

Stella heb ik geleerd op commando te steigeren 2011

Stella heb ik geleerd op commando te steigeren 2011

In de tussentijd leerde ik veel van Stella, ben ik met Stella verhuist naar een andere stal en kreeg ik privé lessen. Ik heb mezelf oefeningen geleerd en kon met Stella op Z2 niveau trainen.

2007
Oregon en ik 2008

Oregon en ik 2008

In 2007 startte ik met de opleiding paardensport en moest ik met veel verdriet afscheid nemen van Stella. Een grote reus genaamd Oregon een BWP, ruin van 1.72 m, 15 jaar oud en Z2 geklasseerd. met hem ben ik de opleiding gaan volgen. Na 1 jaar ben ik met de opleiding gestopt, het ging me boven de pet 5 dagen intern en 2 dagen lesgeven.

 

 

 

 

2008

Oregon heb ik na een poosje verkocht, gezien hij echt aan zijn pensioen toe was. Ik ben me volledig gaan concentreren op Turbo en ben hard aan het werk gegaan.

Tijdens een stage in Marum heb ik 1 les met Turbo bij Ria Haringsma gereden, ze gaf mij het grootste compliment dat ik ooit in de dressuursport heb gehad! Ze zei: “ik heb nog nooit een combinatie gezien die zonder les zo’n goede basis heeft”. Ik was hier mega trots op!

Turbo en ik tijdens zomershow 2010

Turbo en ik tijdens zomershow 2010

Niet veel later ben ik gaan lessen bij Annemarie Saan, Grand Prix amazone. Het ging super met mij en Turbo na een onderling M1 proefje bij de manege waar ik het compliment kreeg dat mijn pony op beide handen even makkelijk liep en een eerste prijs mee naar huis nam, vroeg Marjolijn mij waarom ik geen wedstrijden ging rijden. Mijn antwoord was omdat mijn ouders niet met mij mee wouden. Mijn moeder steunde mij in alles maar durfde echt niet met een trailer op pad, daarnaast hadden we ook geen geschikte auto hiervoor. Marjolijn zei: “doe niet zo gek, ik heb toch een trailer ik ga met jou mee”.

 

2009

11 januari 2009 reed ik mijn eerste officiële wedstrijd met Turbo in de klasse B. We hadden direct 2 winstpunten en een 1e prijs. Apetrots was ik natuurlijk!

Maar een eigen pony begon nu ook wel weer te kriebelen en in mei 2009 kocht ik Mycro-eyes een Haflinger ruin van 4 jaar om les mee te geven en niet veel later kwam de drachtige Aisha erbij, een C pony van 4 jaar die zwaar mishandeld was.

In dat zelfde jaar behaalde ik de M2 met Turbo. Het ging ons helemaal voor de wind!

2010
Turbo en ik tijdens een dressuur wedstrijd 2010

Turbo en ik tijdens een dressuur wedstrijd 2010

In februari 2010 hoorde ik dat Stella een nieuw baasje zocht, na contact met de eigenaren mocht ik Stella weer komen ophalen! In april 2010 behaalde ik mijn ORUN diploma en mocht ik officieel paardrijlessen geven. In de zelfde maand 30 april werd Temperance-Fi van Stal Noorderzon geboren. Helaas moest ik in september 2010 afscheid van moeder en dochter nemen.

In het midden 2010 kwamen de wedstrijden op een laag pitje te staan, ik moest aan mijn rug behandeld worden en in augustus kregen wij te horen dat mijn moeder ernstig ziek was. Des ondanks richtte ik in november 2010 mijn bedrijf Stal Noorderzon op.

Aan het einde van het jaar pakte ik de wedstrijden weer langzaam op en werd M2+10 winstpunten met Turbo.

2011
Kirkay en ik 2011

Kirkay en ik 2011

In januari 2011 kocht ik Semper-Fi een KWPN ruin van 2,5 jaar, ik kocht hem om in te rijden en uiteindelijk weer te verkopen gezien hij uit zou groeien tot een paard van c.a. 1.65 m. Maar toen overleed Turbo op 6 februari 2011 aan een dunne darm koliek. Mijn hart stond even stil.

Daarna was ik het spoor bijster, mijn vriendje was weg en mijn doel om de Z te behalen was ook in rook op gegaan. Ik heb nog kort een KWPN merrie in de M1 uitgebracht, maar ook door de ziekte van mijn moeder kon ik me hier niet meer op focussen. Door het overlijden van Turbo besloot ik Semper-Fi aan te houden, ook omdat hij qua karakter zoveel op Turbo leek en we hierdoor een goede klik hadden.

Kirkay en ik tijdens een wedstrijd 2011

Kirkay en ik tijdens een wedstrijd 2011

2012

Mijn moeder overleed het jaar erna in juli 2012 aan kanker, ze was mijn steun en toeverlaat. Semper-Fi was op dat moment een troost en ik probeerde me volledig op hem te richten. Maar rijden ging met veel ups en downs, het was immers een jong paard en groeide ook nog uit tot een reus van 1.70 m.

2013
Kleine kunstjes van het Vrijheidsdressuur

Kleine kunstjes van het Vrijheidsdressuur

Veel grondwerk deed ik met Semper-Fi, dit was iets waar ik vreselijk veel lol aan beleefde, helaas begon Semper-Fi erg te puberen en uitte dit in schrikken van de gekste dingen. Gezien ik al niet lekker in mijn vel zat maakte mij dit onzeker en dat voelde hij, onze stevige klik op de grond was ver te zoeken in het zadel.

Ik liet Fai lessen mee lopen, mijn lol in het rijden was weg, maar gezien mijn sterke band met hem wou ik niet tot verkoop over gaan.

Semper-Fi en ik 2013

Semper-Fi en ik 2013

 

 

2014

Tegen het einde van 2014 bleek ik zwanger te zijn en na al veel te hebben na gedacht over de verkoop van Fai besloot ik de knoop nu door te hakken. Het terug kunnen kopen van Aisha en Temperance-Fi heeft ook mee gewogen in mijn beslissing

 

2015

In februari 2015 is Semper-Fi verkocht en mocht ik Aisha en Temperance-Fi weer verwelkomen op onze stal. Daarna ging ik met zwangerschapsverlof. Na mijn zwangerschapsverlof bleek Aisha niet op haar plek te zijn en kon ik haar niet aanhouden.

Na weer te zijn begonnen met werken merkte ik dat ik helemaal toe was aan een nieuwe uitdaging, een nieuw maatje, een echt geschikt paardje.

Kayla staat al op me te wachten.

Kayla

Nu heb ik na lange tijd eindelijk weer een geschikt paard om mee te trainen Kayla een 7 jarige Tinker merrie, die alles nog moet leren. Helaas hebben we DE klik nooit goed kunnen vinden, mede omdat het me aan tijd ontbrak en ben ik voor nu gestopt met actief rijden.

 

 

 

 

2018

In april 2018 heb ik een hele zware beslissing moeten nemen. Ik ga stoppen met het geven van paardrijlessen op mijn eigen pony’s.

Helemaal stoppen met paardrijlessen geven doe ik niet, de passie en het plezier is er nog steeds! Ik ga het alleen zonder eigen pony’s doe en zal weer langs gaan bij mensen thuis met hun eigen of verzorgpony/paard.

Nu ik meer tijd heb om zelf ook weer te gaan werken met mijn pony’s, ga ik me nu meer richten op het grondwerk/natural Horsemanship, vrijheidsdressuur en Horse Agility.